Een Mara voor Suze

Samen met ongeveer 60 andere bloggers, schreef ook ik in voor de Mara actie van Compagnie M.

Je kan mijn gastpost hier terug vinden.

De Mara was het eerste commercieel patroon van Marte en een beetje op de achtergrond verdwenen door de populaire Louisa dress, en later de Lotta dress en de Julia Sweater.

Deze 3 patroontjes heb ik ondertussen ook al geprobeerd.
Die van de Lotta dress kan je hier nog eens nalezen.

Voor wie geen blog heeft of te laat was ingeschreven, organiseerde Marte ook een Sew Along.
Vergeet zeker niet om deel te nemen, want er zijn mooie prijzen te winnen.
Als je nog geen Mara patroon hebt, kan je het nu met 10% korting in haar shop kopen (code: MARA-ACTION).

Ook dit patroontje heeft meerdere opties voor afwerking (een bloesje of jurk met verschillende soorten mouwen) en komt met een uitgebreide foto tutorial, zodat zelfs de beginners een mooi resultaat mogen verwachten.

Mijn dochter is alvast blij met haar 2 nieuwe bloesjes!

En kijk, ze stapt! Vanaf nu is het veel makkelijker om leuke foto's te maken van haar :)

Elke week het Stoffenspektakel (in het klein)...

... en aan betere prijzen!

Vandaag bezocht ik de Lapjesmarkt in Utrecht.
Deze markt is elke zaterdag tussen 8 en 13u te bezoeken in de Breedstraat en het Begijnhof.

Van Antwerpen naar Utrecht is het ongeveer 2,5u rijden (op een zaterdagochtend dan toch), en hoewel ik het de moeite vind om die afstand te doen, was het voor mij nu maar 1u rijden aangezien we in Nederland op vakantie zijn.

Volgens internet is dit de grootste en oudste stoffenmarkt van Nederland en wordt ze al meer dan 400 jaar gehouden. Dus moest ik mijn eerste zaterdag hier toch wel profiteren van de gelegenheid!

En of het de moeite was! Ik kocht 12m stof, 2 lappen boordstof van 0,5m elk, een rits, een 40-tal knopen en 2m fibre-fill voor 50euro!

De prijzen zijn dus nog voordeliger dan op het Stoffenspektakel. Maar ik erkende verdacht veel kramen die je daar ook kan vinden. Dus nu weet ik wel dat ze op de beurs hun stoffen duurder verkopen...

Wat zat er zoal in mijn zakjes?

Van grote M kreeg ik voor mijn verjaardag o.a. het boek "Mijn Tas" van Elisanna en Fynn (een hint naar de overvolle kleerkasten van de kids en mezelf?) en aan het begin van de markt liep ik recht op een kraam met deco-stoffen en canvas. Stonden er tegen de gevel van een huis allemaal rollen aan 1euro/meter. Ik kocht dan ook stof voor minstens 6 tassen.

De 5 rechtse lappen zijn canvas, de onderste lap links is (nep)suède.

Ik was ook op zoek naar voering voor een sportieve winterblouson voor mezelf waarvoor ik al wol vanonder uit de kast viste. Het patroon vond ik in de Knipmode. En dit wordt de voering (de luchtballonnen hebben een lichte glans en dient als voering voor voor- en achterpand, het bordeaux is een soort venezia voor de mouwen) en de deelbare rits van 65cm. Nu enkel nog paspel om een accentje te geven tussen de verschillende jasdelen (die ik niet in meerdere kleuren zal doen zoals op het voorbeeld).

Voor Suze wilde ik graag een mouwloos vestje maken voor op haar vele jurken en rokjes voor komende winter. En ik vond mooie borg en een katoentje voor de binnenkant. Nog te voorzien: een lederen lintje om te strikken en biais voor de afwerking.

Er stonden ook een aantal fournituren kramen die veel minder druk bezocht waren dan op het Stoffenspektakel.

Naast de vlieseline kocht ik ook een aantal setjes retro-knopen aan 1euro per setje (Eat that, Veritas, jullie zijn veel te duur!).

En toffe boordstof die wat grover gebreid is en daardoor een tikkeltje retro oogt (3 euro voor een lap van 50cm, dat kan je ook niet laten liggen).

Aan het kraam van de borg lagen ook lappen, 3 uit te kiezen voor 5 euro. Deze 2 vond ik ook nog wel iets hebben. De bovenste wil ik combineren met een petrol-kleurige punta di roma tot een shirt met lange mouwen. 

De onderste lap is zo'n King Louie-achtig stofje waar ik zeker wel een tof rokje kan uit maken.

Ik weet de komende avonden weer wat te doen!

Oh, en voor wie ook graag eens naar Utrecht gaat op zaterdagochtend. Informeer je best even over waar je goed kan parkeren, want ik stond vlak aan de Breedstraat en dat bleek midden in het centrum en dus ook nogal duur. Nee, écht peperduur, 18,25euro voor 4 uurtjes... Slik! Gelukkig heb ik mijn slag kunnen slaan met goedkope stofjes want voor dat geld had ik me nog een mooi Lillestoffje kunnen permitteren.

Een tas... om maar eens wat anders te doen...

Ik moet iets bekennen.

De kleerkasten van mijn kinderen puilen werkelijk uit, dat het niet verantwoord meer is om nog iets voor de zomer te naaien. Erger nog, Suze's wintergarderobe is stilaan aan het groeien. Berend's kast geraakt dicht, maar zo met 1 hand ertussen om de stapel tegen te houden en dan snel de schuifdeur toe te trekken.

En zelf zit ik nu ook niet om kleren verlegen (hier thuis zouden ze dat dé understatement van het jaar noemen!).

Maar ik naai zo graag...

Toen ik onlangs de nieuwste La Maison Victor kocht, werd er ook reclame gemaakt voor het boek "Mijn Tas", dat ik prompt en weinig subtiel bovenaan mijn verjaardagsverlanglijstje zette (komende zaterdag :) ) En in het magazine stonden er een aantal patroontjes voor leuke tassen, waaronder "de mannentas".
Ik besloot dan ook meteen om er een vrouwelijke versie van te maken (want die heb ik NIET genoeg).

Het is dus een weekendtas. Zo eentje die je kan meenemen voor één of twee overnachtingen (waar het te belachelijk is om je grote koffer mee te zeulen).

Buitenstof: groene gespikkelde wol uit de privé collectie van een andere dame gekocht;

Skai en Kant van op het Stoffenspektakel.

Ritsen op rol van bij Caremel.

Binnenstof, een écht retro'ke uit de privé collectie van een andere dame. Dit is ook de volledige voering van de tas.

En mijn labelke heb ik zo ook weer van doen!

Gezellig naaien doe je in het Naaiatelier

Als beginnend naaister leerde ik al veel van internet, andere blogs (zie de lijst rechts op mijn blogspot), pinterest (link ook hiernaast te vinden), Facebook-groepjes zoals De Stoffemiekes...

Ik kocht ook de cursus kleding maken en ontwerpen van NHA (die ik eindelijk eens vast ben gaan pakken nu ik de ganse cursus in huis heb).

Maar ik vind het toch ook leuk om nu en dan een workshop mee te pikken, of een reeks naailessen.

En zo kwam ik in het begin van dit jaar bij het Naaiatelier terecht in Berchem (Antwerpen).
Lien (met heel wat ervaring en elke les iets aan wat ze zelf gemaakt heeft) biedt naailessen aan in reeksen van 5 lessen met een specifiek onderwerp.

In februari startte ik met de "basiscursus kinderkleding" naaien en nu in mei-juni volgde ik de cursus "jersey kinderkleding" naaien.

Je kiest zelf je patroontjes uit de grote stapel in haar atelier of je brengt wat van jezelf mee en bespreekt of het een haalbare kaart is.

In mijn eerste reeks lessen maakte ik onder andere een jurkje voor Suze, met stolplooien en knopen naar een patroon van Coup Coup - de Julia. (Stof: Stoffenspektakel; Knopen: Action)

De 2de lessenreeks liep net deze week af en ook hier was het weer gezellig én kregen we tips&trics!

Het zwaartepunt in deze cursus lag op "werken met de overlock". Voor mij niet zo nieuw meer, maar toch fijn om het eens vanuit een ander standpunt te zien.

Ik maakte 3 kledingstukken:

• een gele, sponsen raglan shirt voor Suze (mouwen van dezelfde boordstof als de onderrand en neklijn), gebaseerd op een patroon van een raglan vestje uit de Ottobre;
• de Jolene top uit de laatste nieuwe La Maison Victor - eens iets voor mezelf deze keer (stof: op de kop getikt op Facebook uit iemand's privé-collectie). Erg leuk model! Misschien nog wel uit te werken tot jurk in punta di roma...
• de Candy dress uit de eerste La Maison Victor van 2014 in sweaterstof (uitverkoop Miss Tiggr) met koordje (Veritas). In de beschrijving stond dat de neklijn en mouwen niet hoefden afgewerkt te worden, maar ik koos voor een rolzoompje met de overlock voor een extra street look en om rafelen tegen te gaan.

En deze naailessen maken naaien dan ook weer een sociale bezigheid. Dàt, en de kleerkast geraakt overvol weer wat meer gevuld!

Zo'n overlock: wat doet dat nu eigenlijk!?!

Dat is zowat de meest gestelde vraag als naaisters nog niet met een overlock gewerkt hebben (inclusief mijn vraag toen ik nog veel en veel groener zag achter mijn oren, nog niet zo lang geleden).

Toen ik thuis aankondigde dat ik een overlock besteld had, kreeg ik als reactie "Nog een naaimachine??"... Waarop ik antwoordde: "Jij hebt toch ook een koersfiets en een mountainbike."
En zo kan je het misschien bekijken. Met de koerfiets ga je geen bergen beklimmen, met je gewone naaimachine ga je geen naden afwerken. Het kan wel, maar het is handiger met het juiste gerief.

Ik kocht me dus een Overlock Lewenstein 700DE via een groepsaankoop op facebook (met gratis extra voetensetje en mét garantie) en koos voor de optie om in de winkel een workshop te volgen "Haal meer uit uw lockmachine".

Voor mezelf en ook een beetje voor u, wil ik hier graag alles nog eens op een rijtje zetten.

Inrijgen

• Als je je machine echt goed wil leren kennen, is het aangeraden om te beginnen met draad in verschillende kleuren zodat je bij het inrijgen en testen kan zien welke draad niet goed zit.
• Neem de eerste keer je tijd!
• De volgorde van inrijgen: eerst de bovengrijper (2de van rechts), dan de ondergrijper (meest rechts), dan de rechter naald (2de van links) en dan de linkernaald.
• Je gaat best altijd uit van de fabrieksinstellingen. In principe zijn die instellingen goed. Je leest vaak dat mensen de spanning aanpassen, maar probeer eerst de draad echt goed tussen de spanningsplaten te positioneren, en dan lukt het meestal met de vooropgestelde spanning (vergeet dat knopje aan de rechterkant om de spanningsschijven te openen, dat gaat op den duur haperen en dan is je machientje eraan voor de moeite). 

• Wanneer ga je aan de spanning draaien: als je met dunnere draad werkt bv. of bij bepaalde settings voor een speciale steek of toepassing.

Zo ziet een goeie gelockte steek eruit (4draads):

Aan de achterkant (links) en de voorkant (rechts) zie je gelijke lussen. Bovenaan liggen de lusjes over de stof zonder de stof samen te drukken maar het mag ook niet té los zijn.
Met deze steek kan je 2 stoffen aan elkaar zetten en tegelijk dus de naad afwerken (wat dus vooral gebeurt bij tricot en andere stretch stoffen).

3draads overlocken (= om de naden af te werken tegen rafelen)

• Dat kan op 2 manieren:
• Zonder de linkse naald: dan krijg je een dunne afwerking voor dunnere stoffen
• Zonder de rechtse naald: dan krijg je een brede afwerking voor zwaardere stoffen zoals wol, jeans etc.

Aanhechten en afhechten

• In principe hoeft het niet want meestal gaan de uiteinden van de gelockte naden verdwijnen in andere naden, maar je kan aan- en afhechten door na een 2tal cm te stoppen, de naald uit de stof te halen, het losse uiteinde van de 4 draden op je stof te leggen over de naad en weer verder of terug te locken.
• Persoonlijk doe ik dat niet.

Hoeken maken en bochten nemen

• Toegeven, een overlock is zo'n beetje een geweldadig machientje. Beetje gas geven en je stof schiet erdoor. Dus bij hoekjes en bochten is het voorzichtig zijn en de zware voet even achterwegen laten.
• Voor bochten kan je best telkens de stof weer gelijk leggen met de rand van de machine - da's op ongeveer 1 cm.
• Voor binnenhoeken: de stof dubbelvouwen zodat er een rechte lijn ontstaat, locken tot de hoek, naalden uit de stof, de stof 90° draaien en dan de andere zijde van de hoek afwerken (stof niet meer dubbel uiteraard).
• Voor buitenhoeken moet je even rekening houden met een grotere naadwaarde en op elke hoek een uitsparing knippen om in 1 keer te kunnen locken. (Maar het werkt ook door gewoon te stoppen, naalden uit je stof, en dan van richting te veranderen)

De differentieel knop

• De knop helemaal links achteraan dient om je transport in te stellen. Hoe hoger de differentieel, hoe minder het de stof zal rekken.

• Wanneer is dat nu belangrijk? Als je stof hebt die heel erg rekt (en daarna niet meer mooi in model gaat, bv. gebreide stoffen), dan kan het gaan lubberen als je het overlockt. Door het differentieel hoger te zetten, ga je de stof minder uitrekken en dus een mooier resultaat krijgen.
• Je kan deze knop ook gebruiken om je stof te rimpelen, bv. bij het aanzetten van mouwen. Zet dan het differentieel op 1,5 en het teveel aan stof van de mouwkop gaat vanzelf rimpelen omdat het ene stofje sneller door de overlock gaat dan het andere en wordt dan mooi in het armsgat geplaatst (or so they say). Je kan dan ook nog meer rimpelen door aan de draad te trekken die de linkse naald gemaakt heeft.

Rolzoompjes

• Hier had ik een Eureka!momentje, ik vind rolzoompjes wel mooi en een makkelijke afwerking voor tricootjes of sweaterstof of voering... Al die stofjes die wat opkrullen en wegglijden en moeilijk om te zomen zijn (om maar te zwijgen van het omkrullen bij het dragen).

Zo'n toffe street look met het rolzoompje, he!

• De settings van je machine:
• 3 draads, de linkernaald en -draad verwijderen dus;
• alle knoppen op stand R, t.t.z. de steeklengte, de breedte van het mes en de schuiver vooraan;
• Spanning van de ondergrijper (de blauwe) op 7.
• En dan kan je ook van die leuke golvende zoompjes maken (voor de mama's met dochters die graag zwierige rokjes dragen). Hoe? Heel simpel, gewoon harder trekken aan je stof terwijl het door de machine loopt.

Siernaden

• Als je het mooi vindt om ergens een zichtbare naad te hebben (je hebt daar van die glitterdraad voor), dan kan dat ook met de overlock. Lijkt me nog wel tof bij een jeans ofzo.
• Wat doe je dan:
• Je laat je sierdraad door de bovenste grijper lopen;
• de steeklengte op maximum;
• de bovengrijper op spanning 4;
• de ondergrijper op spanning 5;
• de linkernaald op spanning 0;
• de rechternaald zonder draad;
• en het mes afzetten.

De voetjes

• Mijn 2de Eureka! belevenis... Toen we het paspelvoetje uitprobeerden... Stofjes op elkaar met paspel ertussen, gas geven en tadaaaaaa!!! Paspel zit er mooi tussen, overal perfect, en dat allemaal in 1 keer! Tja, een mens kan met weinig heel content zijn!

Het magische gleufje van de paspelvoet

Zie hoe goed dat ertussen zit. In 1 beweging!!

• Het rimpelvoetje: De ene stof zal sneller door de machine gaan dan de andere, waardoor die gerimpeld eraan gezet wordt. Het vergt oefening (en ik weet niet of ik het veel ga gebruiken, want ik vind een rimpeldraadje stikken en overal mooi gelijk rimpelen net zo makkelijk).

• Het parelvoetje, als je eens een prinsessenjurk moet maken of een tas mooi wil afwerken. Zo'n pareltje kan wel eens leuk zijn (tenminste als je van kitsch houdt). Vergeet niet je mes uit te zetten en de linkernaaldspanning op 7 te zetten (afhankelijk van de dikte). Je steeklengte op 4. En heel voorzichtig zijn, want je naalden kunnen breken op die parels.

De pareltjes lopen door de gleuf (links bovenaan in de foto)

• Het elastiekvoetje... Elastieken ergens aan vastnaaien, wat een miserie! Ondingen zijn het! Dit voetje helpt al wat mee, het begeleidt het elastiek en trekt eraan zodat je zelf meer kan focussen op het elastiek mooi langs de rand van je stof te krijgen. Ook weer veel oefenen hier!

De schroef vooraan begeleidt het elastiek over de stof. Hoe harder je die aanschroeft, hoe meer het elastiek zal rekken.

• Het blindezoom voetje... Tja, dat werd ons afgeraden om te gebruiken... Dan gaan we er ook niet teveel woorden aan vuil maken.

Handig, he, zo'n extra, multifunctioneel machientje!

Holy Smock(ing)

Naaien doe ik op een Brother Innovis 150 SE. Een geweldig machientje! Het doet wat die moet doen, plus nog wat extra. Rechtdoor en zigzag, een stretchsteek, een overlocksteek, automatische knoopsgaten, een resem siersteken inclusief...
Alleen, ik had her en der gelezen dat smocken op een Brother niet zo vanzelf zou gaan (omwille van het liggende spoeltje). En de onzekere ik stelde het dus steeds maar uit om eraan te beginnen.

Tot Compagnie M een workshop improviseerde voor de Lucy-jurk, een zomers jurkje met een gesmockte bovenkant. Simpeler kan een jurkje niet zijn, 2 rechthoeken als voor- en achterpand, en 4 rechthoekjes waar je bandjes van maakt. Maar het smocken wilde ik wel leren. En Marte zei dat ze ook een Brother getest had en het daarmee zeker en vast ook ging.

Dus pakte ik mijn machientje en materialen in, het smock-(elastisch)garen niet vergetend, een extra spoeltje en een überschattig paddenstoelenstofje bovenop om op een avond wat nieuws te leren én een tof jurkje vanonder de machine te toveren. Superleuk!

Omdat ik zo wat beloofd had om een foto-tutorial op mijn blog te zetten, besloot ik van ook nog een topje te smocken volgens dezelfde manier als het jurkje.

Hoe werkt dat nu?

Je draait het smockgaren handmatig op je spoel tegen de wijzers van de klok. Hoe harder je trekt, hoe harder het zal smocken. edit: Nu las ik her en der dat je juist weinig tot niet mag trekken aan de elastische draad tijdens het opwinden van je spoel.
Achteraf blijkt ook de kwaliteit van het garen een rol te spelen. Marte kocht er bij Pieke Wieke en daar heb ik dan ook een voorraad opgeslagen (want die van de Hema, die ik eerst gebruikte, is duidelijk van mindere kwaliteit). Je draait de draad tot de spoel volledig vol zit (en de draad te allen tijde blijven vasthouden want het rolt SNEL weer af).

Je stopt het spoel in de machine zoals je normaal doet, behalve dat de draad nu niet door het gootje loopt aan de linkerkant.

Je houdt de draad met je linkerhand vast, alsook de bovendraad en met 1 vinger hou je het spoel naar beneden (want door die elastische draad heeft het de neiging van weg te springen). Met je andere hand ga je aan het wiel draaien om de onderdraad manueel op te halen. Het kan zijn dat je een paar keer moet proberen, maar eens de draad er is, trek je die helemaal naar boven. 3 handen zijn eigenlijk handiger!

Op de foto hier zie je hoe de draad goed loopt, recht naar boven dus.














Even testen op een proeflapje. Zo moet dat eruit zien...

And then you're good to go! Dus naaien maar... Vitesse op de hoogste stand want al wat je moet doen is rechtdoor stikken.

Voor het topje in maat 18mnd smockte ik 7 rijtjes, telkens op naaivoetbreedte van het vorige stiksel. Je hoeft niet te hechten.

En kijk eens hoe schoon!!

Ze zijn er!

Ze zijn toe gekomen, ze zaten vandaag in de bus vanuit het verre "Sina", ZE ZIJN ER!

Wat dan, zal je denken?
Wel, mijn eigen labeltjes om in de zijnaad te naaien van mijn handgemaakte kleding, tassen etc.

Vanaf nu geen merkloos spul meer, vanaf nu ziet iedereen dat het een échte "So Popo" is :)

Ontwerp: door mezelf (wat je al niet kan doen met simpele PowerPoint).

Omgezet in een label-waardig formaat door Sandra-Coupje.

Geweven tot een keimooi label door Vincent Foo van VikingLabeling.