zondag 23 juli 2017

Resfeber (Holiday in Sweden)

Resfeber, dat is een typisch Zweeds woord wat moeilijk vertaald kan worden, maar zoveel betekent als dat spannende, tintelende, ietwat nerveuze gevoel dat je hebt wanneer je aan een reis begint, benieuwd wat je gaat zien en hoe het zal zijn.
Dat hadden wij absoluut toen we aan onze reis begonnen.

Dit jaar trokken we richting Zweden, voor de eerste keer.
Waarom Zweden? Omdat we van de natuur houden, een hekel hebben aan tropische temperaturen en graag een actieve vakantie vieren.

De MDH en zijn zoon vertrokken met de volgepakte auto en zouden er 2 dagen over rijden, met een overnachting op een camping onderweg.
Deze luxe-madame en haar 2 kinders namen 2 dagen later het vliegtuig om comfortabel op bestemming te geraken.
Eindbestemming: Isaberg Mountain Resort

We hadden heerlijk zonnig weer voor het grootste deel van de 10 dagen, met temperaturen tussen 22 en 24 graden, warm genoeg om in een T-shirt buiten te gaan, maar niet te warm om leuke dingen te ondernemen.

Er werd veel samen gespeeld!






Er werden grenzen verlegd!



We hebben kilometers gewandeld in de bossen.
Stijgen en dalen, maar altijd die mooie natuur!




We bezochten ook een natuurpark en vonden daar elanden.
Prachtige oerbeesten.



We vreesden een overrompeling van stekende muggen, 
maar werden blij verrast met heel veel bijtjes in de vrije natuur.
De muggenmelk is niet eens uit de koffer gekomen.


Het grootste deel van de koffers van mijn dochter en mezelf bevatten zelfgemaakte kleding.
Dat geeft me toch altijd een kick.
Maar ik maakte ook 1 outfit in het bijzonder.

We planden ook een aantal uitstappen, zoals eten bij Ikea, en een dagje shoppen in Göteburg.
Maar het hoogtepunt voor onze jongste was het bezoek aan het Astrid Lindgren park.
We moesten er meer dan 2 uren voor rijden en de inkomprijs was een hap uit het budget, 
maar tijdens die hele dag in het park zagen we alleen maar genietende blikken en glimlachen.


Suze is grote fan van Pippi Langkous.
Ze waant zich zelfs een beetje zoals Pippi.
Beresterk, dat vindt ze toch van zichzelf 
(al valt dat natuurlijk wel mee voor een 4jarig meisje),
onverschrokken, en dat moeten we haar wel nageven,
ze is van weinig tot niets bang.
Behalve dan van vliegende insecten.
Maar goed, elke held heeft z'n achilleshiel.

In het park werden de verhalen van Astrid Lindgren nagespeeld.
En zo konden we Pippi Langkous ontmoeten en Villa Kakelbont bezoeken.





Mijn popje werd dus uitgedost als Pippi, op haar vraag.
Ik tekende een patroontje op basis van de Louisa jurk,
niet meer dan een schort met overlappende panden achteraan.
Het shortje maakte ik al een jaar eerder,
maar was nog steeds mooi passend.
En de kousen werden per express geleverd door onze goeie vriend Ali,
precies op tijd, de dag voor we vertrokken.






We hebben meteen al een outfit voor carnaval volgend jaar!


Astrid Lindgren schreef ook andere verhalen.
Zoals "De Gebroeders Leeuwenhart", en ook dat werd nagespeeld,
in een prachtig decor.




Een volgende leuke stop in het park was het huis van Simon Small.
De ganse huisraad was reusachtig groot en dat gaf grappige beelden.




De dag werd afgesloten met een bezoek aan de speelboerderij, 
waar een echte hooizolder was om in te ravotten.
Al was het impulsieve gerollebol in het hooi met de MDH niet zo'n goed idee.
Waar denk je dat de naam "hooikoorts" vandaan komt?
Het werd dus een anti-histaminicum van bij de EHBO
om de piepende ademhaling en de jeukende urticaria te onderdrukken.
Gelukkig had de kleine meid er geen problemen mee.


Zweden, wat een mooi land met heel wat mogelijkheden.
We hebben ervan genoten.
We raden het iedereen aan die van wat avontuur en actie houdt.
En nu dromen we stiekem van een volgende vakantie,
al weten we nog niet waar die heen zal gaan.
Dromen jullie mee?

zaterdag 8 juli 2017

Lucy in the Sky with Diamonds

Of er nog jurkjes moeten zijn?
Met zo'n 30 exemplaren (minstens!) in de kast van de dochter,
zou ik bijna voluit "NEE" durven zeggen.
Maar toch kan ik het niet laten.
Wanneer dan blijkt dat een nieuw en gratis patroontje moet uitgetest worden, 
ja, what can I say...
Het is een zwakte.

Iris, van Oekeboeleke, postte al eerder het patroon van de Lucy jurk,
zij het in de kleinere maatjes.
Maar die heeft ze verder vergroot tot maat 116.
En met een 110 komen we hier al toe.
Dus ging ik aan het knippen en naaien.
Met streepjes.
Of wat had u gedacht?!




De Lucy jurk is een retro-patroontje dat sluit met knoopjes op het voorpand.
Ik gebruikte metalen drukknoopjes,
en extra veel, voor de sier.


In de rug en links en rechts van het knopenpat zitten platte plooien.



Die geven de rok een extra zwierig effect.




Verder heb je een fijn kraagje.
En korte mouwen,
maar die liet ik hier achterwegen.
De armsgaten werkte ik af met een biais die ik naar binnen plooide.
Gewoon om het een op- en top zomers te maken.


Het finale patroon kreeg nog een paar technische aanpassingen,
de plooien zitten wat verder naar de zijnaden toe,
en het knopenpat is iets breder geworden, 
wat het makkelijker maakt om de panden te laten overlappen.


Verder leefde ik me nog eens uit met mijn camera,
en een happy dochter,
tijdens het "gouden uurtje"
in het park met speeltuintje op de hoek van de straat.
Meer moet dat echt niet zijn.






Wil je de jurk zelf naaien?
Het patroon en alle uitleg is HIER te vinden.
Dankjewel, Iris, voor dit mooie en gratis patroontje.


Jurk:

patroon: Lucy jurk bij Oekeboeleke
stof: fijn katoen van Stoffen Moens

zondag 2 juli 2017

About creative generalists and the Nore Pattern Test (Latest Compagnie M for women)

Al een hele tijd ben ik op zoek naar een plaatsje voor mezelf op de arbeidsmarkt.
Eentje waar ik me goed in mijn vel voel en dat zo kan houden.
Ik heb een job, hoor, maar zoals de zoveelste job in de rij, kan ik daar mijn ei niet meer in kwijt.
Tot nu toe deed ik wat ik het beste kende, job-hoppen.
Maar daar moet toch eens verandering in komen.
Onlangs ontdekte ik dat ik niet de enige ben die "verslaafd aan nieuw" is.
Het heeft zelfs een naam.
Ik ben een "creatieve generalist". Iemand met een hele grote nood aan variatie, een oneindige nieuwsgierigheid en heel veel interesses.
Soms word ik gek van mezelf, want keuzes maken in mijn eindeloze lijst van interesses blijft moeilijk. Voor mij is kiezen, verliezen.

Eigenlijk trekt zich dat heel erg door in mijn hobby's, en het naaien.
Ik zal zelden hetzelfde patroon een paar keer achter elkaar maken, en ik ga geen uitdaging uit de weg, want ik kan er maar meer van leren.
Daarom is patroon testen zo een deugddoende ervaring, keer op keer.
Spannend, want je kent het patroon niet, je mag iets nieuws naaien, en je bent benieuwd wat het gaat worden.
Maar je leert er ook altijd weer van bij.

Ik stelde me kandidaat voor de Nore dress voor vrouwen en tieners van Compagnie M.
Als eerste naaide ik een T-shirt, dat de volgende dag werd gedragen voor het werk.
Behalve een paar snelle pas-foto's, heb ik er geen foto's van voor de blog.

Toen de fit van het T-shirt goed bleek te zitten, waagde ik me ook aan de jurk.


Al bleek na wat meten op het patroon, dat er aanpassingen moesten gebeuren.
Als eerste verkortte ik het bovenstuk met 4cm, 
en ik verlengde de zoom met 4cm. 
Verdelen van de centimeters dus.
Vooral omdat ik de taillelijn/zaklijn niet midden op mijn billen wilde zien.


Ik koos ook om zonder zakken of inzetstukken te naaien, 
maar doorbrak het geheel door de basisjurk thv de zaklijn in 2 te knippen.
Voor de top gebruikte ik een tricot dat ik kocht bij Atelier in 't Leerke,
en de rok naaide ik met een French Terry in denim kleur,
die nog op de stapel thuis lag.
Tip aan mezelf, volgende keer naadband strijken in de zijnaad,
want die French Terry heeft de neiging van te lubberen.


Het patroon heeft een nogal uitgesproken ronding aan de heupen 
en zelfs iets lager.
Als Moeder Natuur je vervloekt gezegend heeft met een stevige portie rondingen,
dan wil je dat niet al te veel accentueren met nóg meer rondheid.
Dus ik nam aan beide kanten 2cm weg vanaf de taille tot een stuk onder de heup.
(En er werd me gezegd dat het zelfs nog wat meer had mogen zijn.)


Ook de halslijn deed ik anders.
Bij het testen was het nog niet beschikbaar op het patroon,
maar ik haalde de Julia sweater erbij en tekende de brede halslijn over op de Nore.
Een stuk eleganter voor een vollere boezem...
(die Moeder Natuur toch, waar zat ze met haar gedachten!)
Hals en mouwen werkte ik af met een rode boordstof.


Nu goed, bij heel warm weer is zo een comfy tricot jurkje best wel aangenaam om te dragen.
En met het obligate hakje en een halsketting, kan het zelfs nog dienen op het werk.


Jurk:

Patroon: Nore dress by Compagnie M
Stof: rood-witte tricot van Atelier in 't Leerke / denim French Terry: uit eigen stapel

Wil je zelf de Nore naaien?

Ga snel kijken op de blog van Marte, er zijn nog andere opties.
En in de shop krijg je tot einde juli 10% korting met de code 10offnore.